Methode en werkwijze van de familieopstelling

Familieleden worden letterlijk in de ruimte ‘opgesteld’ (de ‘familieopstelling’). De vraagsteller kiest daarbij mensen uit de groep als ‘representanten’ voor vader, moeder, broers en zusters, grootouders of zelfs voor hele groeperingen (de katholiek gelovigen) of volkeren (bijvoorbeeld ‘de ziel van Nederland’). Bij individueel werk (vraagsteller/coach) kiest de vraagstellende  figuren of andere voorwerpen als representanten gebruikt. In die opstelling ontstaat een (zielen)landschap, waarin (ziels-) krachten voelbaar zijn.

Deze ‘oplossing’  wordt in de ruimtelijke familie-opstelling symbolisch tot stand gebracht. Familieleden uiten, op voorspraak van de therapeut en bij monde van hun representanten, hun liefde, acceptatie, erkenning en respect. Vaak wordt dit gecombineerd met symbolische handelingen zoals innige omarmingen of diepe buigingen en gaat het gepaard met sterke emoties. Zo ontstaat er in de innerlijke beleving van de vraagsteller een bezielde herschikking van het systeem, die fysiek, emotioneel en relationeel kan doorwerken niet alleen voor de vraagsteller maar ook voor het hele systeem.

De methode werkt op het  niveau  van de ziel en houdt zich alleen bezig met feiten . Voorbeelden van feiten: geboorte en dood, vermissing, ontkenning of uitstoting van familieleden, oorlog en andere extreme gebeurtenissen, afgebroken (liefdes)relaties en scheiding enz. De methode  houdt zich niet bezig met vraagstellingen die op een psychologisch-therapeutische manier op het niveau  van de persoonlijkheid kunnen worden opgelost. De methode kan een eventuele therapie ondersteunen maar niet vervangen.
Bron: Jaap Hollander